Intro.

Ik ben Herbert Verheul, geboren in 1954 te Eindhoven. Ik ben getrouwd, mijn vrouw staat voor een kleuterklas en per 1 juni 2016 ben ik met pensioen. Ik heb 44 jaar in allerlei functies in de gezondheidszorg gewerkt. 

Sinds begin 2007 ben ik in de ban van, wat ik noem, het "silicium-virus". Beeldhouwen, -steenkappen-, heeft me helemaal te pakken. Ik werk voornamenlijk in werkplaats "De Eigen Weg" (zie link, doch niet nu) en thuis in tuin of schuur of als er met water geschuurd moet worden op het aanrecht in de keuken.

De werkplaats is 5 dagdelen per week open, ik kan komen wanneer ik wil en kan (en moet). Daar maak ik ook uitgebreid gebruik van.

Ik ben autodidact, mijn opleidingen hebben niets met kunst van doen. Fotograferen doe ik al heel lang, natuur, dingen van heel dichtbij-, bloemen en veelal verstilde taferelen hebben mijn belangstelling.  

Gelukkig kan ik thuis ook beeldhouwen, gereedschap en stapels schuurpapier is in de loop van de tijd aangekocht, gekregen. Een bok heb ikzelf gemaakt. Er zit wel een nadeel aan het werken in de schuur; na enige tijd raspen en schuren ben ik genoodzaakt de fiets van mijn vrouw te poetsen. Ik heb bij de schuur een zeil gemaakt, ook tijdens regenbuitjes kan ik aan het werk. Er is altijd wel een steen aanwezig waar ik mee bezig kan zijn. Een paar beitels en een hamer behoren tot m'n vakantieuitrusting. 

De natuur is altijd al een inspiratiebron geweest en als ik mijn werk zou moeten omschrijven in woorden dan komen begrippen als non-figuratief en organisch naar boven. In de loop der tijd, -ik hak, rasp, schuur een jaar of 9-, merk ik wel een rode draad in mijn werk. met regelmaat ontstaat er een vorm, object, waaraan te zien is dat er "iets" verhuld groeit, waaraan te zien/ervaren is dat er in potentie ontwikkeling aanwezig is.

Mijn werken hebben geen titel. Er wordt me wel eens naar gevraagd, ik ben daar niet mee bezig. Ze hebben een vorm en het is fijn aan anderen te merken dat bij hen iets wordt losgemaakt waar woorden aan gegeven worden. Door ieders eigen kijk onstaat vanzelf een indruk, misschien een gevoel, waar een naam aan te geven is, voor zover iemand dat al wil. Hoe een steen haar uiteindelijke vorm krijgt is iedere keer weer verschillend, anders. Soms is er een idee, (ik wil een draaikolk maken), meestal is het eerst kennismaken met de uitgekozen steen en meedeinen met hoe de steen zich aan mij laat zien. In dat samenspel zit mijn fascinatie voor het maken van "mooie dingen".  

Ik wens u veel plezier met het bekijken van m'n werk.